توکسوپلاسموز (tok-so-plaz-MOE-sis) بیماری است که در نتیجه عفونت با انگل Toxoplasma gondii ، یکی از رایج ترین انگلی ها در جهان ایجاد می شود. عفونت معمولاً با خوردن گوشت آلوده نپخته ، قرار گرفتن در معرض مدفوع گربه آلوده یا انتقال از مادر به کودک در دوران بارداری اتفاق می افتد.
توکسوپلاسموز ممکن است در برخی افراد علائم مشابه آنفولانزا ایجاد کند ، اما اکثر افراد مبتلا هرگز علائم و نشانه هایی پیدا نمی کنند. برای نوزادان متولد شده از مادران آلوده و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ، توکسوپلاسموز ممکن است عوارض جدی ایجاد کند.
اگر شما به طور کلی سالم هستید ، باردار نیستید و تشخیص داده شده اید که توکسوپلاسموز وجود دارد ، احتمالاً به غیر از مدیریت محافظه کارانه به درمان دیگری احتیاج نخواهید داشت. اگر باردار هستید یا از ایمنی بدن خود کاسته اید ، ممکن است برای جلوگیری از عوارض شدید به مدیریت پزشکی نیاز داشته باشید. بهترین روش ، پیشگیری است.
اکثر افراد سالم که به توکسوپلاسموز آلوده هستند هیچ علائم و نشانه ای ندارند و از ابتلای خود اطلاع ندارند. برخی از افراد ، علائم و نشانه هایی شبیه به آنفولانزا دارند ، از جمله:
اگر HIV / AIDS دارید ، شیمی درمانی می کنید یا اخیراً پیوند عضوی انجام داده اید ، ممکن است عفونت قبلی توکسوپلاسما دوباره فعال شود. در این صورت ، ممکن است علائم و نشانه های شدیدتری از عفونت ایجاد کنید ، از جمله:
اگر دقیقاً قبل یا حین بارداری برای اولین بار آلوده شدید ، می توانید عفونت را به کودک خود منتقل کنید (توکسوپلاسموز مادرزادی) ، حتی اگر خودتان علائم و نشانه هایی نداشته باشید.
اگر در سه ماهه سوم آلوده شوید ، کودک شما بیشتر در معرض ابتلا به توکسوپلاسموز قرار دارد و اگر در سه ماهه اول آلوده شوید ، حداقل خطر ابتلا به آن را دارد. از طرف دیگر ، هرچه زودتر در بارداری شما عفونت رخ دهد ، نتیجه جدی تر برای کودک شما خواهد بود.
بسیاری از عفونت های اولیه به مرده زایی یا سقط جنین ختم می شوند. نوزادانی که زنده می مانند احتمالاً با مشکلات جدی مانند:
فقط تعداد کمی از نوزادانی که توکسوپلاسموز دارند ، علائم بیماری را از بدو تولد نشان می دهند. غالباً ، نوزادانی که آلوده شده اند تا سن نوجوانی یا بالاتر علائمی ندارند - که ممکن است شامل کاهش شنوایی ، ناتوانی ذهنی یا عفونت های جدی چشم باشد.
اگر با اچ آی وی یا ایدز زندگی می کنید یا باردار هستید یا به فکر بارداری هستید ، اگر فکر می کنید در معرض توکسوپلاسموز قرار گرفته اید با پزشک خود در مورد آزمایش صحبت کنید.
علائم و نشانه های توکسوپلاسموز شدید - تاری دید ، گیجی ، از دست دادن هماهنگی - نیاز به مراقبت های پزشکی فوری دارند ، به خصوص اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف شده باشد.
توکسوپلاسما گوندی در ایالات متحده معمول نیست.
وقتی فرد به T. gondii آلوده می شود ، انگل کیست هایی را تشکیل می دهد که می تواند تقریباً روی هر قسمت از بدن تأثیر بگذارد - غالباً مغز و بافت عضلانی اعضای مختلف بدن ، از جمله قلب.
اگر یوشما به طور کلی سالم هستید ، سیستم ایمنی بدن شما انگلی را کنترل می کند. آنها در حالت غیرفعال در بدن شما باقی می مانند و مصونیت مادام العمر را برای شما فراهم می کنند تا دیگر نتوانید به انگل آلوده شوید. اما اگر سیستم ایمنی بدن شما به دلیل بیماری یا داروهای خاص ضعیف شده باشد ، عفونت می تواند دوباره فعال شود و منجر به عوارض جدی شود.
هرکسی می تواند به توکسوپلاسموز آلوده شود. انگل در سراسر جهان یافت می شود.
در صورت ابتلا به عفونت توکسوپلاسموز در معرض خطر جدی سلامتی هستید:
اگر سیستم ایمنی طبیعی داشته باشید ، احتمالاً عوارض توکسوپلاسموز را تجربه نخواهید کرد ، اگرچه در غیر این صورت افراد سالم گاهی دچار عفونت چشم می شوند. این عفونت ها بدون درمان ، منجر به نابینایی می شوند.
اما اگر سیستم ایمنی بدن شما ضعیف شده باشد ، به خصوص در نتیجه HIV / AIDS ، توکسوپلاسموز می تواند منجر به تشنج و بیماری های تهدید کننده زندگی مانند انسفالیت - عفونت جدی مغز شود.
در افراد مبتلا به ایدز ، انسفالیت درمان نشده از توکسوپلاسموز کشنده است. عود مجدد نگرانی مداوم برای افراد مبتلا به توکسوپلاسموز است که همچنین سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
کودکان مبتلا به توکسوپلاسم مادرزادی ممکن است دچار عوارض ناتوان کننده ای شود ، از جمله کم شنوایی ، ناتوانی ذهنی و نابینایی.
برخی اقدامات احتیاطی می تواند از توکسوپلاسموز جلوگیری کند:
اگر باردار هستید یا در معرض خطر توکسوپلاسموز یا عوارض ناشی از آن هستید ، برای محافظت از خود این مراحل را انجام دهید:
اکثر زنان باردار در ایالات متحده به طور منظم از نظر توکسوپلاسموز غربال نمی شوند و بیشتر ایالات نوزادان را از نظر عفونت غربال نمی کنند. بدون غربالگری خاص ، تشخیص توکسوپلاسموز غالباً دشوار است زیرا علائم و نشانه ها ، در صورت بروز ، شبیه بیماری های شایع تر مانند آنفولانزا و مونونوکلئوز هستند.
اگر پزشک شما به داشتن عفونت مشکوک باشد ، ممکن است آزمایش خون انجام دهید که آنتی بادی های انگلی را بررسی می کند. آنتی بادی ها پروتئین هایی هستند که توسط سیستم ایمنی بدن شما در پاسخ به وجود مواد خارجی مانند انگلی ایجاد می شوند. از آنجا که تفسیر این آزمایش های آنتی بادی دشوار است ، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها توصیه می کنند که تمام نتایج مثبت توسط آزمایشگاهی متخصص در تشخیص توکسوپلاسموز تأیید شود.
قبل از اینکه بدن فرصت تولید آنتی بادی را داشته باشد ، ممکن است در اوایل دوره بیماری آزمایش شوید. در این صورت ، حتی اگر آلوده باشید ، ممکن است نتیجه منفی داشته باشید. به طور حتم ، پزشک ممکن است چندین هفته بعد آزمایش مجدد را توصیه کند.
در بیشتر موارد ، نتیجه آزمایش منفی توکسوپلاسموز به این معنی است که شما هرگز آلوده نشده اید و بنابراین از بیماری در امان نیستید. اگر در معرض خطر بالایی هستید ، می توانید اقدامات احتیاطی خاصی را انجام دهید تا آلوده نشوید.
نتیجه مثبت می تواند به این معنی باشد که شما به یک عفونت فعال مبتلا هستید ، یا می تواند به این معنی باشد که شما یک بار آلوده شده اید و از بیماری ایمن هستید. آزمایشات اضافی می توانند بر اساس انواع آنتی بادی ها در خون ، زمان وقوع عفونت را مشخص کنند. این امر به ویژه در صورت بارداری یا ابتلا به اچ آی وی / ایدز بسیار مهم است.
اگر باردار هستید و در حال حاضر به عفونت توکسوپلاسموز مبتلا هستید ، مرحله بعدی این است که تشخیص دهید کودک شما نیز آلوده است یا خیر. آزمایشاتی که پزشک شما ممکن است توصیه کند شامل موارد زیر است:
اگر به بیماری تهدیدکننده زندگی مانند انسفالیت مبتلا شده اید ، ممکن است به یک یا چند آزمایش تصویربرداری برای بررسی ضایعات یا کیست در مغز خود نیاز داشته باشید. این شامل:
تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI). این آزمایش با استفاده از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی (الکترومغناطیسی) تصاویر مقطعی از سر و مغز شما ایجاد می کند. در طی این روش ، شما در داخل یک ماشین بزرگ ، دونات شکل دراز می کشید که شامل یک آهنربا است که توسط سیم پیچهایی که امواج رادیویی را ارسال و دریافت می کنند احاطه شده است.
در پاسخ به امواج رادیویی ، بدن شما سیگنالهای ضعیفی تولید می کند که توسط سیم پیچ ها گرفته می شود و توسط رایانه به تصاویر تبدیل می شوند. MRI غیرتهاجمی است و حداقل سلامتی شما را به خطر می اندازد.
بیشتر افراد سالم نیازی به درمان توکسوپلاسموز ندارند. اما اگر در غیر این صورت سالم هستید و علائم و نشانه های توکسوپلاسموز حاد دارید ، پزشک ممکن است داروهای زیر را تجویز کند:
پیریمتامین (داراپریم). این دارو که به طور معمول برای مالاریا استفاده می شود ، یک آنتاگونیست اسید فولیک است. ممکن است از جذب ویتامین B ویتامین B در بدن (اسید فولیک ، ویتامین B-9) بدن جلوگیری کند ، به ویژه هنگامی که برای مدت طولانی دوزهای بالایی مصرف می کنید. به همین دلیل ، پزشک ممکن است مصرف اسیدفولیک اضافی را توصیه کند.
سایر عوارض جانبی احتمالی پیریمتامین شامل سرکوب مغز استخوان و سمیت کبدی است.
اگر HIV / AIDS دارید ، درمان انتخابی برای توکسوپلاسموز نیز پیریمتامین و سولفادیازین همراه با اسید فولیک (لوکوورین) است. یک گزینه جایگزین پیریمتامین است که با کلیندامایسین (کلئوسین) مصرف می شود.
اگر باردار هستید و به توکسوپلاسموز آلوده هستید ، بسته به مکانی که تحت مراقبت پزشکی هستید ، ممکن است درمان متفاوت باشد.
اگر عفونت قبل از هفته شانزدهم بارداری رخ داده باشد ، ممکن است آنتی بیوتیک اسپیرامایسین دریافت کنید. استفاده از این دارو ممکن است خطر ابتلا به مشکلات عصبی ناشی از توکسوپلاسموز مادرزادی را در کودک شما کاهش دهد. از اسپیرامایسین به طور معمول برای درمان توکسوپلاسموز در اروپا استفاده می شود ، اما هنوز هم در ایالات متحده تجربی تلقی می شود.
اگر عفونت بعد از هفته شانزدهم بارداری اتفاق افتاده باشد ، یا اگر آزمایشات نشان دهد که کودک متولد شده شما توکسوپلاسموز دارد ، ممکن است به شما پیریمتامین و سولفادیازین و اسید فولیک (لوکوورین) داده شود. پزشک به شما کمک می کند درمان بهینه را تعیین کنید.
اگر نوزاد شما به توکسوپلاسموز مبتلا است یا به احتمال زیاد به آن مبتلا است ، درمان با پیریمتامین و سولفادیازین و اسید فولیک (لوکوورین) توصیه می شود. پزشک کودک شما باید کودک شما را هنگام استفاده از این داروها کنترل کند.
شما احتمالاً با مراجعه به پزشک خانواده خود این کار را شروع خواهید کرد. اگر باردار هستید ، به احتمال زیاد به متخصص زنان و زایمان خود مراجعه خواهید کرد ، یا ممکن است به پزشکی متخصص در زمینه جنین ارجاع داده شوید (متخصص پریناتولوژی). در برخی موارد ، ممکن است شما به پزشکی که در زمینه بیماری های عفونی تخصص دارد ارجاع شود.
در اینجا برخی از اطلاعات برای کمک به شما برای آماده شدن برای قرار ملاقات وجود دارد.
ممکن است بخواهید لیستی بنویسید که شامل موارد زیر باشد:
در مورد توکسوپلاسموز ، برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک بپرسید شامل موارد زیر است:
در پرسیدن سوالات دیگر نیز دریغ نکنید.
پزشک شما احتمالاً چندین سوال از شما می پرسد ، مانند: